Archive for the ‘மசூதி தொழுகை’ category

தர்காவில்-மசூதியில் ஆட்டம்-பாட்டம்-கொண்டாட்டம் இருக்கலாமா – இஸ்லாம் சொல்வதும், செய்வதும்!

மார்ச் 10, 2013

தர்காவில்-மசூதியில் ஆட்டம்-பாட்டம்-கொண்டாட்டம் இருக்கலாமா – இஸ்லாம் சொல்வதும், செய்வதும்!

Ajmer-Sharif-shrine-chief-boycotted-but-deputed-others

09-03-2013 அன்று பாகிஸ்தான் பிரதமர் வந்ததை புறக்கணித்த இஸ்லாமிய மதத்தலைவர்.

உர்ஸ், சந்தனக்கூடு, மதகுருமார்களின் இறந்த நாள் விழாக்கள்: நாகூர் மற்றும் இதர முஸ்லீம் குருக்களின் சமாதிகளில் உர்ஸ் என்று நடைபெறும் வருடாந்திர விழாக் கொண்டாட்டங்களில், வண்ணவிளக்குகள், அலங்கரிக்கப்பட்ட ரத ஓட்டங்கள், மேளதாளங்கள், பாட்டுகள், நடனங்கள், கடைகள் என்று நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாக நடந்து வருகின்றன. ஆஜ்மீரில் உள்ள குவாஜா மொய்னுதீன் சிஸ்டி மற்றும் கரீப் நவாஜ் எனப்படுகின்ற சூபி துறவி உர்ஸ் விழாவில் ஆயிரக்கணக்கான முஸ்லீம் பக்தர்கள் குழுமி விழா கொண்டாடுகிறார்கள். மற்ற சூப்பிக்கள் அல்லது சூப்பிக்களாக மாற்றப்பட்டவர்களின் நினைவாகவும் உர்ஸ் விழா கொண்டாடப்படுகின்றது. இதைக்காண அயல்நாட்டவர்களும் வருகிறார்கள். முஸ்லீம் காலண்டரின் படி, ஏழாவது மாதத்தில் வரும், அந்த சூபியின் இறந்த தினத்தை ஆறு நாட்கள் விமரிசையாகக் கொண்டாடுகிறார்கள். அந்நேரத்தில் நடக்கும் ஆட்டம்-பாட்டம்-கொண்டாட்டம் முதலியவற்றைப் பலர் புகைப்படம் எடுத்துள்ளனர். அவற்றை இணைத்தளங்களிலும் வெளியிட்டுள்ளன.

Ajmer Sharif Mannat

ஆஜ்மீர் தர்காவில் கவ்வாலி பாடும் முஸ்லீம்கள்.

தர்கா-மசூதி ஏற்படும் விதம் மற்றும் அமையும் தன்மை: இஸ்லாத்தைப் பொறுத்த வரைக்கும் ஆண்டவன் இறுதி தீர்ப்பு நாளில் பிறந்த அதே உடலில் உயிர்த்தெழச் செய்வான். அதாவது, தான் செய்த காரியங்களுக்கேற்ப தண்டனை அல்லது பரிசு பெற தயாராக இருப்பான். அதனால் தான் உடல் எரிக்கப்படாமல், புதைக்கப் படுகிறது. புதைத்தாலும், மக்கி விடுமே, என்றாலும், உய்ரித்தெழும் போது, வேறொரு உடலைத் தருவதாக நம்புகிறார்கள். இவ்வகையில் அவுலியாக்கள் மேம்பட்டவர்கள் என்பதனால், அவர்கள் புதைக்கப்பட்டாலும், ஜீவசமாதியில் இருப்பது போல, உயிரோடு இருந்து கொண்டு, மக்களின் குறைகளை தீர்த்து வைப்பதாக முஸ்லீம்கள் நம்புகின்றனர். அதனால்தான், சமாதியிலிருந்து, கை எழுந்து ஆசீர்வாதித்தது, குரல் எழும்பி பதில் சொன்னது, மூச்சு சுவாசம் பட்டு வியாதி மகுணமாகியது, ஒளிவட்டம் தோன்றியது என்றெல்லாம் சொல்லி வருகின்றனர். ஈரந்த பிறகும் மறுபிறப்பு உண்டு என்பது, ஒரு காலத்தில் உலகம் முழுவதும் பரவியிருந்த வேதமதத்தின் நம்பிக்கையாகும். இது எல்லாமத ஞானிகளும் ஏற்றுக் கொண்டுள்ளார்கள். அதன்படியே, அவரவர் புனித நூல்களில் அங்கங்கே அத்தகைய விவரங்கள் உள்ளன என்று அறிஞர்கள் எடுத்துக் காட்டுகிறார்கள்.

Qawwali  dance ajmeeri dargah

ஆஜ்மீர் தர்காவில் பக்திப் பரவசத்துடன் ஆடும் முஸ்லீம் பக்தர்கள்.

தர்கா வேறு, மசூதி வேறு: உருவ வழிபாடு கூடாது என்ற நோக்கத்தினால், ஆசாரமான முஸ்லீம்கள், இந்த தர்கா வழிபாட்டை தடுக்க, மாற்ற அறவே ஒழிக்க முனைந்துள்ளார்கள். தர்காவை இணைத்து மசூதிகள், மதரஸாக்கள், மற்றவை கட்டப்பட்டன. பிறகு, தர்கா வேறு, மசூதி வேறு என்று காட்ட, இடையில் சுவர்களும் எழுப்பப்பட்டன. இப்படி ஆசாரமான முஸ்லீம்கள் பலவித முயற்ச்கள் மேற்கொண்டாலும், தர்கா வழிபாட்டை ஒழிக்க முடியவில்லை. இன்னும் அதிகமாகித்தான் வருகின்றது. இந்தியாவில், இடைக்காலத்தில், பிணங்களைப் புதைத்து இடங்களை ஆக்கிரமித்தது தான் முகலாயர்களின் / முகமதியர்களின் வேலையாக இருந்தது. கோவில்கள், மடங்கள், நதிக்கரை புனித இடங்கள் (கட் / காட்டு) முதலியவை அவ்வாறு ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு, பிறகு இந்துக்களின் கோவில்கள் இடிக்கப்பட்டு, மசூதிகள் கட்டப்பட்டன. தர்கா வழிபாடே ஹராம் / இஸ்லாமிற்குப் புரம்பானது என்று அத்தகைய ஆசாரமான முஸ்லீம்கள் வாதிடுவது உண்டு. பிறகு எப்படி இத்தகைய நாடகங்கள் அரங்கேற்றப் படுகின்றன? மற்ற விஷயங்களுக்கு ஆர்பாட்டம் செய்யும் தமிழக முஸ்லீம்கள் மௌனிகளக இருக்கின்றார்கள். உண்மையில் அவர்கள் ஆஜ்மீருக்குச் சென்று போராட்டம் நடத்தியிருக்க வேண்டுமே, ஆனால் செய்யவில்லையே?

Sufi dance dailyfresher.com

மேளத்தாளத்துடன் சூபி நடனம் ஆடும் பெண்மணி.

பெண்கள் இப்படி தர்கா – மசூதி முன்னர் ஆடலாமா?: ஆஜ்மீரில் நடந்த விழாவின் போது எடுக்கப்பட்டப் புகைப்படங்களைப் பார்க்கும் போது, பெண்கள் ஆடுவது, மேளதாளங்கள் ஒலிப்பது, அவர்களை சூழ்ந்து கொண்டு முஸ்லீம்கள் இருப்பது முதலிய காட்சிகள் தெரிகின்றன. வெளிப்புறம் என்றில்லாமல், உள்புறத்திலும், கவ்வாலி, நடனம் என்ற நிகழ்சிகள் நடப்பது புகைப்படங்கள் ஊர்ஜிதம் செய்கின்றன. இவற்றை முஸ்லீம்கள் எதிர்ப்பதாகத் தெரியவில்லை. இல்லையென்றால், அமைதியாக அவை காலங்காலமாக நடந்து கொண்டிருக்க முடியாது. மேலும், பாகிஸ்தானிய அரசியல்வாதிகள், பெரிய செல்வந்தர்கள், புள்ளிகள், சினிமாக்காரர்கள், நடிகைகள் என அனைவரும் இங்கு வந்த் போகின்றனர். அதனை, அந்த தர்கா இணைத்தளமே பெருமையாக புகைப்படங்களை வெளியிட்டு வருகின்றன.

Sufi dance at Ajmir dargah Urs festival 2012

பரவசத்துடன் ஆடிய இந்து சூபி நடன புகைப்படம் பல நாளிதழ்களில் வெளிவந்தன (மே 2012).

தர்கா வேறு மசூதி வேறு என்றால், தர்காவில் தொழுகை ஏன்?: இறைவனைத் தவிர வேறு ஒருவனையும் வணங்கக் கூடாது என்றால், இஸ்லாத்தில் தர்கா வழிபாடு இருக்கக் கூடாது. எப்படி உருவ வழிபாடு கூடாது என்றாலும், அது நிஜவாழ்க்கையில் முடியாதோ, அதாவது, வெளிப்புறத்தில் உருவத்தினால் தான் எல்லாமே அடையாளம் காணப்படுகிறது. உருவம், சின்னம், அடையாளம், குறியீடு, என எதுவும் இல்லை என்றால், இவ்வுலகத்தில் எதுவுமே நடக்காது. அதனால் தான் குரான் புத்தகம், கத்தி, பிறை, நட்சத்திரம், குதிரை, கை, கையெழுத்து, பச்சை நிறம் முதலியன இஸ்லாத்தில் சின்னங்களாக உபயோகப்படுத்தப் பட்டு வருகின்றன. அதனால்தான், முஸ்லீம் அரசியல்வாதிகள் இந்து கடவுளர்கள் இல்லை என்று வாதிட்டாலும், தேர்தல் மற்ரும் மற்ற நேரங்களில் கோவில்களை, மடாதிபதிகளைச் சுற்றி வருவார்கள்.

Jawahirullah gwtting blessing from Aadheenam, Mayildauthurai

திருப்பதி முதல் வாரணாசி வரை உள்ள தெய்வங்களுக்கு மறைமுகமாக காணிக்கைகள் செல்லுத்தி வருவர். இதைப் பயன்படுத்திதான், கடவுளே இல்லை என்று பிதற்றும் திராவிடவாதிகளுக் தர்காக்குகளுக்குச் சென்று, கும்பிட்டு / மரியாதை செய்து விட்டு வருகிறார்கள். தர்கா கூத்துகளை எதிர்க்கும் இஸ்லாம், தமிழகத்தில் திராவிட கூத்துகளை ஒத்துக்கொள்கிறது[1].

Pakistan urs festival - Kalandar

பாகிஸ்தானில் நடக்கும் உர்ஸ் விழா – ஆட்டம்-பாட்டம்-கொண்டாட்டம் தான்!

பாகிஸ்தானிலும், இதே கதைதான்: பாகிஸ்தான் இஸ்லாமிய நாடு, அந்நாட்டில் நாகரிகமாக இருக்கும் பெண்கள் இந்தியப் பெண்களைப் போன்றுதான் அலங்கரித்துக் கொண்டு இஸ்லாமாபாத், ராவல்பிண்டி, லாஹூர் போன்ற நகரங்களில் வலம் வந்து கொண்டு இருக்கிறார்கள். பண்டிகைகள் என்றால், இந்தியர்களைப் போலத்தான் கொண்டாடி வருகிறார்கள். மந்திரீகம், வசியம், தாயத்து முதலியவற்றில் நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறார்கள். ஜோசியம், நல்லநேரம் பார்க்கிறார்கள். இஸ்லாம் சொல்வதும், செய்வதும் இப்படித்தான் இருக்கும் போலும்!

760th Urs celebrations of Hazarat Lal Shahbaz Qalander RA in Sehwan Sharif Pakistan

பாகிஸ்தானில் நடக்கும் உர்ஸ் கொண்டாட்டம் – இன்னொரு புகைப்படம்!

இதைத்தவிர மற்ற நடனங்களும் உண்டு.

Khushi dance at Ajmir Sharif Urs

ஆஜ்மீரில் நடந்த குஷி நடனம்.

Khushi dance at Ajmir Sharif Urs festival

ஆஜ்மீர் உர்ஸ் விழாவின் போது தெருக்களிலும் நடக்கும் நடனம்!

Ajmer-dargah-map

வேதபிரகாஷ்

10-03-2013


Advertisements

உலக அமைத்திற்காகப் பிரார்த்தனை செய்து கொண்டேன் – சொன்னது / எழுதியது தலைவெட்டிராஜா!

மார்ச் 10, 2013

உலக அமைத்திற்காகப் பிரார்த்தனை செய்து கொண்டேன்  –  சொன்னது  /  எழுதியது தலைவெட்டிராஜா!

Raja Parvez Ashraf  inside the dargah of Khwaja Moinuddin Chishti

முஸ்லீம் பிரதம மந்திரியின் தர்கா வழிபாடு: பாகிஸ்தான் பிரதமர் ராஜா பர்வேஸ் அஷ்ரஃப் சனிக்கிழமை (09-03-2013) அன்று ஆஜ்மீரில் உள்ள தர்காவில் வழிபாடு நடத்தினார். அவரைப் புறக்கணிக்கப் போவதாக ஆஜ்மீர் ஷெரீஃப் தர்கா மதகுரு ஜைனுல் அபெதின் அலி கான் அறிவித்தாலும், வந்தவருக்கு எல்லாம் மரியாதைகளும் செய்யப்பட்டன. மேளாதாளத்துடன் வரவேற்கப்பட்டார்[1] [ Ashraf was welcomed in the dargah with the beating of drums and the representatives of Dargah Committee and Anjum Khuddam Syedzadgan received him at the entrance gate]. தர்கா வாசலில் இப்படி மேளதாளம் அடிக்கலாமா என்று தெரியவில்லை[2]. தலையில் தலைப்பாகை வைப்பது,தௌடை அளித்தது, இத்யாதிகள் எல்லாமே நடந்தன.

Raja Parvez Ashraf with his family at the shrine of Khwaja Moinuddin Chisht

உலகத்திற்குஅமைதிவேண்டும், பாகிஸ்தானிற்குவளம்வேண்டும்: எல்லாவற்றையும் விட வேடிக்கையான விஷயம் என்னவென்றால், அந்த தலைவெட்டியான் தான் , “உலக அமைத்திற்காக பிரார்த்தனை செய்து கொண்டேன்” – சொன்னது / எழுதியதுதான்! இப்படித்தான் பாகிஸ்தான் நாளிதழ் வெளியிட்டது[3]. ஆனால், அந்த தலைவெட்டி ராஜா முழுக்க எழுதியுள்ளது – “....I wish for peace in the world and for peace and prosperity in Pakistan”! “பாகிஸ்தானிற்கு வளம் வேண்டும்” என்று சேர்த்துதான் எழுதியுள்ளான்[4]. அதாவது, உலகத்தில் அமைதி வேண்டும் என்றால், உலகத்திற்கு இஸ்லாம் வேண்டும் என்ற பொருளும் உண்டு. அதனால், உலகத்திற்கு அமைதியும், பாகிஸ்தானிற்கு வளமும் வேண்டும் என்று இந்தியாவிற்கே வந்து எழுதியுள்ளார் என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன்! வழக்கம் போல, நமது ஹிந்துவோ, ““I and my family members are fortunate to get an opportunity to visit the dargah. I express gratitude to Gharib Nawaz for this,” he wrote in Urdu.” என்று குறிப்பிட்டுள்ளது! அதாவது, இந்த தர்காவிற்கு நானும் எனது குடும்பத்தாரும் வந்ததற்காக பாக்கியத்தை செய்துள்ளோம். இதற்கான நன்றியை நான் கரீப் நவாஜிற்குத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன் என்று உருதுவில் எழுதியுள்ளார்[5].

Raja Parvez Ashraf shook hands with Khushid

பீரே வா என்றால், சோனியா வராதே என்றா சொல்வார்?: காதிம் வழித் தோன்றல்கள் எனக் கூறிக் கொள்ளும் சையத் பிலால் சிஷ்டி கூறுகையில், “எனது அழைப்பின் பேரில்தான் அஷ்ரஃப் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினர் வருகின்றனர். அவர்களின் புனித யாத்திரைக்குத் தேவையான உதவிகளை நான் செய்வேன்‘ என்றார். அதனால் தான், பேனாவில் ரத்தத்தை நிரப்புவேன் என்று மிரட்டிய, குர்ஷித் அனுப்பப்பட்டார், நன்றாக ஐந்து நட்சத்திர ஓட்டலில் விருந்தளிக்கப்பட்டது, டாடா காண்பித்துவிட்டு சென்றுவிட்டார் தலைவெட்டி ராஜா!

தர்கா வேறு மசூதி வேறு என்றால், தர்காவில் தொழுகை ஏன்?: தர்கா வேறு, மசூதி வேறு என்று ஆசாரமான முஸ்லீம்கள் வாதிடுவது உண்டு. ஆனால், பிணங்களைப் புதைத்து இடங்களை ஆக்கிரமித்தது தான் முகலாயர்களின் / முகமதியர்களின் வேலையாக இருந்தது. கோவில்கள், மடங்கள், நதிக்கரை புனித இடங்கள் (கட் / காட்டு) முதலியவை அவ்வாறு ஆக்கிரமிக்கப்பட்டு, பிறகு இந்துக்களின் கோவில்கள் இடிக்கப்பட்டு, மசூதிகள் கட்டப்பட்டன. தர்கா வழிபாடே ஹராம் / இஸ்லாமிற்குப் புரம்பானது என்று அத்தகைய ஆசாரமான முஸ்லீம்கள் வாதிடுவது உண்டு. பிறகு எப்படி இத்தகைய நாடகங்கள் அரங்கேற்றப் படுகின்றன? மற்ற விஷயங்களுக்கு ஆர்பாட்டம் செய்யும் தமிழக முஸ்லீம்கள் மௌனிகளக இருக்கின்றார்கள். உண்மையில் அவர்கள் ஆஜ்மீருக்குச் சென்று போராட்டம் நடத்தியிருக்க வேண்டுமே, ஆனால் செய்யவில்லையே?

வேதபிரகாஷ்

10-03-2013


[2] மசூதி முன்னால் மேளதாளம் அடிக்கக் கூடாது என்று அலரும் முஸ்லீம்கள் இதை எப்படி ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள்? தர்காவிற்கு பக்கத்தில் மசூதி கட்டி, சுவரை வேறு கட்டி வைக்கிறார்கள்.

[4] “…I wish for peace in the world and for peace and prosperity in Pakistan,” Ashraf wrote in Urdu in the visitors book after spending 30 minutes at the shrine.  http://zeenews.india.com/news/nation/pakistan-pm-raja-pervez-ashraf-prays-at-ajmer-sharif_834170.html

வெள்ளிக் கிழமையன்று ஜெயிலில் இருந்த இந்திய முஜாஹத்தீன் குற்றவாளி, சககுற்றவாளிகளின் மூலம் கழுத்து நெறித்துக் கொள்ளப்பட்டான்!

ஜூன் 9, 2012

வெள்ளிக் கிழமையன்று ஜெயிலில் இருந்த இந்திய முஜாஹத்தீன் குற்றவாளி, சககுற்றவாளிகளின் மூலம் கழுத்து நெறித்துக் கொள்ளப்பட்டான்!

இஸ்லாத்தில் வெள்ளிக் கிழமை புனித நாளாகக் கருதப் படுகிறது. ஜிஹாதிகள் அன்றுதான் தொழுகைக்குப் பிறகு முக்கியமான வேலைகளை செய்ய தீர்மானம் எடுப்பர், அதன்படியே செயல்படுவர். முஹம்மது கதீல் சித்திக் (27 வயது) என்ற இந்திய முஜாஹத்தீன் மற்றும் பல வழக்குகளில் சிக்கியுள்ள முக்கியக் குற்றவாளி / குற்ரஞ்சாட்டப்பட்டு சிறையிலடைக்கப்பட்டுள்ள நபர், புனேயில் உள்ள மத்திய எரவாடா சிறையில் அவனது கூட்டாளிகளால் 08-06-2012 வெள்ளிக்கிழமை அன்று காலை கழுத்து நெறித்துக் கொல்லப்பட்டுக் கிடந்தான்[1]. இது வெறும் “காக்காய் உட்கார பனம்பழம் விழுந்தது” மாதிரியா அல்லது வேறுவகையா என்று காலம் தான் பதில் சொல்ல வேண்டும்.

ஜெயில் பாதுகாப்பில் தோய்வா, இந்திய முஜாஹத்தீனின் ஊடுருவலா-ஆதிக்கமா? பாதுகாப்பு மிக்க அச்சிறையில் அவன் கொல்லப்பட்டது, ஜெயில் பாதுகாப்பு முறையின் மீது சந்தேகத்தை எழுப்பியுள்ளது. நிச்சயமாக அவன் மூலம் வரும் உண்மைகளை மறைக்கவே அவ்வாறு கொலைசெய்யப்பட்டுள்ளான் என்று தெரிகிறது. தினமும் பாத்திமா என்ற கர்ப்பவதியான அவனது மனைவி தினமும் போன் செய்து பிரார்த்தனை செய்யச் சொல்வாளாம். ஆனால், இன்று போன் எதுவும் வரவில்லை. ஏனெனில், அவள் தொலைக்காட்சி மூலம் தன்னுடைய கணவன் கொலை செய்யப் பட்ட செய்தியை அறிந்தாளாம்[2]. அவனது பெற்றோர்களும் அவ்வாறே அறிந்துள்ளனர். இதனால், இதன் பின்னணியில் சதியுள்ளதாக சந்தேகிக்கப் படுகிறது[3]. அதிகமாக ஜாக்கிரதையாக தனியாக வைக்கப்பட வேண்டிய இவன் எப்படி மற்ற இரு குற்றவாளிகளுடன் சேர்த்து வைக்கப் பட்டான் என்று தெரியவில்லை[4]. அக்பர் முனிர் செயுக் மற்றும் பலு வெகைர், மஹோல் மற்றும் பலேராவ் என்ற உள்ளூர் / மாமூல் கொலையாளிகளால் அவன் கொல்லப்பட்டுள்ளதாக ஜெயில் அதிகாரிகள் கூறுகின்றனர் (Akbar Munir Shaikh and Balu Waghire, informed the jail authorities that Mohol and Bhalerao had killed Siddiqui).

பல வழக்குகளில் சிக்கியுள்ளவன் கொல்லப்பட்டதால், வழக்குகள் பலவீனமாகின்றன: கோவிலில் குண்டு வைத்த வழக்கு விசாரணை இப்பொழுதுதான் முடிந்துள்ளது[5]. பட்கல் எப்படி சித்திக்கிற்கு பணம் கொடுத்து அத்தகைய குற்றங்களை செய்ய வைத்தான் என்ற விவரங்களை போலீஸார் விசாரணையில் அறிந்துள்ளனர்[6].

  • The IM had allegedly promised Siddiqui Rs 50,000 for planting the bomb at Halwai.
  • According to ATS officers, Bhatkal gained Siddiqui’s loyalty by offering him money during times of need. In the later part of 2009, when Siddiqui’s daughter was suffering from a rare illness, Bhatkal first offered Rs 1 lakh. The daughter eventually died, but Bhatkal had succeeded in gaining a loyal supporter.
  • An amount of Rs 25,000 was allegedly exchanged between him and Siddiqui before the Chinnaswamy Stadium blasts of 2010.

இதனால் சின்னசாமி ஸ்டேடியத்தில் குண்டு வைத்த வழக்கில், கர்நாடக போலீஸாருக்கு பின்னடைவு ஏற்படும் என்று தெரிகிறது[7]. யாசின் பட்கல் (தென்னிந்திய இந்திய முஜாஹத்தீனின் தளபதி) மற்றும் ரியாஸ் பட்கல் (Yasin Bhatkal and Riyaz Bhatkal) முதலியோர்க்குண்டான தொடர்பு பற்றிய ஆதாரங்கள் உள்ள நிலையில், இவ்வாறு அவன் கொலை செய்யப்பட்டது பல கேள்விகளை எழுப்புகிறது[8]. சித்திகின் பங்கு பல கொடிய வழக்குகளில் தெரிகிறது[9]. என்ன காரணத்திற்கோ, இவன் தில்லியில் கைது செய்யப் பட்டு, கர்நாடக மாநிலத்திற்கு கொண்டு வரப்பட்டபோது, நேராக கடற்கரை ஊரான பட்கல்லிற்கு அழௌஇத்துச் செல்லப் பட்டான், ஆனால், பெங்களூருக்கு விசாரணைக்குக் கொண்டுவரப்படவில்லை. காங்கிரஸ் ஒருவேளை மறைமுகமாக இவர்களுக்கு, இவ்வாறு சட்டரீதில்யில் உதவுகிறதா என்ற சந்தேகமும் நீதிமன்ற வளாகங்களில் எழுந்துள்ளது. அதற்கேற்றபடியே, சித்திக்கின் வழக்கறிஞர்கள் – ரெஹ்மான் மற்றும் கைனத் செயிக் இக்கொலையில் துப்புத்துலக்க சிபிஐ விசாரணை வேண்டும் என்று கேட்டுயுள்ளனர்[10]. எதிர்பார்த்தப் படியே, பலிக்கடாவாக எஸ்.வி.கடவகா[11] என்ற ஜெயில் சூப்பிரென்டென்ட் சஸ்பெண்ட் செய்யப்பட்டுள்ளார்!


[1]  Indian Mujahideen operative Mohammad Qateel Siddiqui, accused of executing terror attacks in Bangalore and Delhi and involvement in the attempt to blow up Pune’s famed Dagadusheth Ganapati temple, was strangled to death by two other prisoners in a high-security cell of Pune’s Yerawada central jail on Friday morning.

http://timesofindia.indiatimes.com/india/Top-terror-suspect-killed-in-high-security-Pune-jail/articleshow/13942693.cms

[4] Akbar Munir Shaikh and Balu Waghire, informed the jail authorities that Mohol and Bhalerao had killed Siddiqui.

[9]  Siddiqui allegedly visited Bhatkal with Yasin to organize logistics for their terror missions.  “He was working with his uncle in his native Darbhanga, Bihar and was involved in gun running. He also supplied explosives to Indian Mujahiddeen and helped them in making bombs. Though he was not involved directly in the stadium twin blasts, he had always been a pillar of support for Yasin who allegedly planted the bombs in this instance,” said a source. Siddiqui was arrested from Delhi in November last year, but was never brought to Bangalore. But earlier this year, he was brought to Bhatkal to track down an explosives dump hidden in the coastal town.

[10] Meanwhile, Siddiqui’s lawyers A Rehman and Kainat Shaikh have demanded a CBI probe into the murder.

[11] The Maharashtra government on Friday ordered a CID probe into the case as home minister R R Patil has ordered the suspension of Yerawada jail superintendent S V Khatavka.

இமாம் ஹுஸைனின் 700வது தியாகத்திருநாள் அன்று குண்டு வெடிப்பு: 54 ஷியா முஸ்லீம்கள் சாவு, 160ற்கும் மேல் காயம் – தாலிபன்களின் கொடூரம்!

திசெம்பர் 6, 2011

இமாம் ஹுஸைனின் 700வது தியாகத்திருநாள் அன்று குண்டு வெடிப்பு: 54 ஷியா முஸ்லீம்கள் சாவு, 160ற்கும் மேல் காயம் – தாலிபன்களின் கொடூரம்!


ஷியா முஸ்லீம்கள் சன்னி முஸ்லீம்களா; தாக்கப் படுவது: ஷியா முஸ்லீம்கள், சன்னி முஸ்லீம்களால் தாக்கப்படுவது, செக்யூலரிஸ இந்தியர்களுக்கு புரியாமல் இருக்கலாம். ஆனால், அவர்கள் பாகிஸ்தானில் “முஸ்லீம்கள்” என்று கருத/மதிக்கப்படுவதில்லை. அவர்களும், அவர்கள் மசூதிகளும் பலமுறைத் தாக்கப்பட்டுள்ளன[1]. சென்ற 04-09-2010 அன்று அவர்கள் தாக்கப்பட்டனர்[2]. செப்டம்பர் 1, 2010 அன்று, லாஹூரில் ஒரு ஷியா மசூதியில் – கர்பலா கமய் ஷா (Karbala Gamay Shah) ஆயிரக்கணக்கானவர்கள் ஹஜரத் இமாம் அலியின் இறப்பு – உயிர்த்தியாகம் மற்றும் தொழுகைக்காகக் கூடியிருக்கும் போது (Yaum-e-Ali), குண்டுகள் வெடித்ததில் 17 / 28 பேர் கொல்லப்பட்டனர்[3]. பல ஆண்டுகளாக அவர்கள் தாக்கப்படுவது / கொல்லப்படுவது விவரங்களை இங்கு கொடுத்துள்ள[4] அட்டவணையில் பார்க்கலாம்.இஸ்லாம் பெயரில் இஸ்லாமியர்கள் ஏன் இஸ்லாமைத் தாக்குகிறார்கள்[5] என்பதனை இஸ்லாமியர்கள் விளக்கவேண்டும்[6].

மொகரம்பண்டிகை : ஆப்கன்குண்டுவெடிப்பு : சுமார் 54 பேர்பலி: உலகம் முழுவதும் இன்று மொகரம் பண்டிகை கொண்டாடப்பட்ட நாளில் ஆப்கனில் நடந்த இரண்டு குண்டு வெடிப்புகளில் சிக்கி 54 பேர் பலியாயினர்[7]. நூற்றுக்கணக்கான ஷியா முஸ்லீம்கள் அபு பசல் மசூதி [Abu Fazal shrine] யில் கூடி பாடிக்கொண்டிருக்கும் வேளையில் குண்டு வெடித்தது. இது தற்கொலை குண்டுவெடிப்பு என்று கருதப்படுகிறது[8]. 160 க்கும் மேற்பட்டோர் காயமுற்றனர். காபூல் அருகே உள்ள இந்த மசூதியில் சிறப்பு தொழுகை நடந்து கொண்டிருத நேரத்தில் பலத்த சப்தத்துடன் குண்டு வெடித்தது. இது ஒரு தற்கொலை மனித வெடிகுண்டாகும்[9]. இதனையடுத்து தொழுகையில் ஈடுபட்டிருந்தவர்கள் பெரும் பதட்டத்துடன் ஆங்காங்கே சிதறி ஓடினர். இதில் சிக்கி 35 பேர் உயிரிழந்து விட்டதாக அதிகாரப்பூர்வ தகவல் தெரிவிக்கிறது. இன்னும் பலர் உயிருக்கு போராடிய நிலையில் ஆஸ்பத்திரியில் சிகிச்சைக்காக சேர்க்கப்பட்டுள்ளனர். உயிர்ப்பலி அதிகரிக்கும் என அஞ்சப்படுகிறது.
காபூலின் வடக்கு பகுதியான மசார் இ ஷெரீப் பகுதியில் சித்தி முஸ்லிம் அமைப்பினர் நடத்திய ஊர்வலத்திலும் குண்டு வெடித்தது. இக்குண்டு ஒரு சைக்கிளில் கட்டப்பட்டிருந்தது. காபூலில் குண்டு வெடித்ததும், இக்குண்டு வெடித்ததாம். குண்டு வெடித்ததும், ஒரு இளம் வயது பெண் சிறுவர்களின் பிணங்களுக்கு நடுவில் நின்று கொண்டு கூக்குரல் இட்டதாக பார்த்தவர்கள் சொல்கின்றனர்[10]. சால்வார்-கமீஜ் அணிந்திருந்த அவள் உடல் முழுவதும் ரத்தம் தோய்ந்திருந்ததாம்[11].

முஹம்மது நபியின் பேரரான இமாம் ஹுஸைனின் உயிர்த்தியாகத்தை போற்றும் அஷூரா என்ற நிகழ்ச்சியும் ஆப்கனில் இன்று கடைபிடிக்கப்படுகிறது. 30 மில்லியன் ஆப்கன் மக்கள் தொகையில் ஹஜ்ராக்கள் என்ற ஷியா முஸ்லீம்கள் 20% உள்ளனர். 1990களில் சன்னி-தாலிபான்கள் ஷியக்களைத் தாக்கி வந்தனர், கொன்றும் உள்ளன.

முகரம் / முஹரம் இஸ்லாமிய ஆண்டின் முதலாவது மாதமாகும். ஆண்டின் நான்கு புனித மாதங்களில் இதுவும் ஒன்று. இந்த மாதத்தில் சண்டைகள் தடை செய்யப் பட்டுள்ளன. முஸ்லீம்கள் இம்மாதத்தின் போது உண்ணாநோன்பு இருப்பர் .முகரம் மாதத்தின் பத்தாம் நாள் – அஷுரா  ஷியாக்களால் தியாகத் திருநாளாகக் கொண்டாடப் படும். அன்று ஷியாக்கள் மற்றும் சன்னிகள் ஒன்பதாம் அல்லது பதினொராம் நாளில் உண்ணாதிருப்பர்.

ஆனால், பிறகு அவர்கள் தமது கவனத்தை முஸ்லீம் அல்லாதவர்கள் – காபிர்கள் என்ற ரீதியில் அமெரிக்க-நாடோ வீரர்களை, அந்நிய சுற்றுலா பயணிகள், வேலையாட்கள் முதலியோர் மீது திருப்பி, அவர்களைக் கொன்று வந்தது. அதனால், இப்பொழுது, சியாக்கள் மறுபடியும் தாக்கப்படுவதற்கு, உலக கவனத்தை ஈர்க்கவே என்று கருதப்படுகிறது. கடந்த ஆண்டுகளில் ஷியா முஸ்லீம்கள் முஹரம் பண்டிகையை வெளிப்படையாகவே கொண்டாடி வருகின்றனர். ஆண்டுக்கு ஆண்டு இந்நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ளும் மக்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகமாகி வருகிறது. ஆப்கானிஸ்தானில் இன்று அதற்காக விடுமுறையும் உள்ளது. பொதுவாக ஆப்கானிஸ்தானில், பாகிஸ்தானைப் போல இல்லாமல், ஷியா-சன்னி மோதல்கள் குறைவாகவே இருந்து வந்துள்ளன. இந்த நிகழ்ச்சிக்கு தலிபான் ஆட்சி காலத்தில் தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தது. இதனால் தலிபான்கள் இயக்கத்தை சேர்ந்தவர்களே இந்த குண்டு வெடிப்பை நடத்தியிருக்கலாம் என உள்ளூர் போலீசார் தெரிவித்தனர். இல்லை பாகிஸ்தானைச் சேர்ந்த அல்-கைதா தாக்கியிருக்கக் கூடும், ஏனெனில் பாகிஸ்தானிய சன்னிகள் ஷியாக்களை முஸ்லீம்கள் என்று கருதுவதில்லை.மற்றும் அவகள் தாக்கப்படுவது, அவர்களின் மசூதிகளில் குண்டு வெடிப்பது முதலியவை சாதாரணமா விஷயங்களாக இருந்து வருகின்றன[12]. இருப்பினும் தாலிபனைச் சேர்ந்த ஜபியுல்லா முஜாஹித் மூலம் தாங்கள் இதில் சம்பந்தப்படவில்லை என்று இ-மெயில் மூலம் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது[13].

காந்தகாரிலும் குண்டு வெடித்ததாக கூறப்படுகிறது. மோட்டார் சைக்கிளில் வைத்து வெடிக்கப்பட்ட இந்த குண்டு வெடிப்பில் மூவர் காயமடைந்தனர்.

கடந்த ஆண்டுகளில் தாலிபனால் நடட்தப் பட்ட குண்டுவெடிப்புகள், தாலிபனின் தாக்குதலால் இறந்தவர்கள் முதலிய விவரங்கள் அட்டவணையிடப்பட்டுள்ளன:

January 14, 2008 A Taliban suicide attacker leaves eight dead at the Serena, Kabul’s most luxurious hotel.
July 7, 2008 A car-bomb attack on the Indian embassy building kills more than 60 people.
February 11, 2009 At least 26 people die and 55 are wounded in three almost simultaneous Taliban attacks on official buildings.
 October 28, 2009 An attack claimed by the Taliban kills at least eight people, including five UN staff, at a Kabul hostel. Three attackers also die.
December 15, 2009 At least eight die and 40 are wounded in a suicide attack near a hotel hosting foreigners.
January 18, 2010 Five people die and at least 71 are injured as Taliban guerrillas carry out a wave of coordinated bomb and gun attacks around the capital.
February 26, 2010 Suicide attacks on two Kabul guesthouses kill at least 16 people, including seven Indians, a French national and an Italian.
May 18, 2010 A suicide bomber kills at least 18 people, including five US soldiers and one Canadian soldier, in an attack on a Nato convoy in a busy city centre street.
December 19, 2010 Two suicide bombers attack an Afghan army bus, killing five soldiers.
January 28, 2011 Eight people are killed in a suicide bombing at a central Kabul supermarket popular with Westerners.
May 21, 2011 Six medical students are killed in a Taliban suicide attack at Afghanistan’s main military hospital.
June 18, 2011  Nine people are killed when suicide attackers storm a police station in the capital.
June 28, 2011 21 are killed, including 10 civilians, when suicide bombers storm Kabul’s luxury Intercontinental Hotel.
August 19, 2011  Nine people, including a New Zealand special forces soldier, die when suicide bombers attack the British Council cultural centre in Kabul.
September 13/14, 2011 Taliban attacks targeting locations including the US embassy and headquarters of foreign troops kill at least 14 during a 19-hour siege.
September 20 Burhanuddin Rabbani, Afghanistan’s former president leading efforts to find a peace deal with the Taliban, is assassinated in a suicide attack at his home in Kabul’s supposedly secure diplomatic zone.
October 29, 2011 13 US troops operating under Nato are among 17 people killed in a car-bomb attack on a foreign military convoy in Kabul.
December 6 , 2011  At least 54 people are killed in a shrine bombing in Kabul, with four more dead in another blast at a shrine in the northern city of Mazar-i-Sharif, a day after a major conference in Germany on Afghanistan’s future pledged sustained support for another decade.

வேதபிரகஷ்

06-12-2011


 


[7] தினமலர், மொகரம்பண்டிகை : ஆப்கன்குண்டுவெடிப்பு : 40 பேர்பலி, http://www.dinamalar.com/News_detail.asp?Id=362666

[13] An email message to news organizations from the spokesman for the Taliban, Zabiullah Mujahid, denied responsibility. “We strongly condemn this wild and inhuman act by our enemies, who are tyring to blame us and trying to divide Afghans by doing such attacks on Muslims.”

http://www.nytimes.com/2011/12/07/world/asia/suicide-bombers-attack-shiite-worshipers-in-afghanistan.html

பிரபல சரித்திர ஆசிரியர்கள் சுன்னி வக்ஃப் போர்டின் நிபுணர்களாக செயல்பட்ட விதம்!

ஒக்ரோபர் 16, 2010

பிரபல சரித்திர ஆசிரியர்கள் சுன்னி வக்ஃப் போர்டின் நிபுணர்களாக செயல்பட்ட விதம்!

Ramajanmabhumi-Babarimasjid, evidences and Court or

Hisorians as witnesses and Sunni Wakf Board Experts!

Vedaprakash

Ramajanmabhumi-Babarimasjid and eminent hisorians: The eminent historians would appear immediately, whenever “Rama” appears in the headlines of Indian media. They start interpreting historicity of “Ramayana” according to their own way without any regard for the other view or perspective[1]. Even in the case of Sethu-samuthram, they started writing in “the Hindu” and EPW grinding their mills as usual[2]. Of course, the left media does / did not want the opinion of the others[3]. They vociferously lecture and write that they would appeal against the judgment and so on, but disappear thereafter. They exploit every forum like IHC etc., only to project their viewpoint[4]. Romila Thapar roared, “We would appeal against this jugment”, when the so-called “Hindutva judgment” came[5], but nothing happened! And the faithful readers of “The Hindu”, Frontline, EPW and the devoted members of IHC etc., also do not bother as to why their eminent historians tell lies or play such dubious games? Why they believe the eminent historians, because of their eminence or for their duplicity? Have they ever thought about them as to why they behave like that? Now, again these left / eminent intellectuals / historians have been busy with issuing statements. Besides, historians and experts others too join!

130 experts sign – ASI report should be made public, says appeal to Chief Justice[6] (14-10-2010): Now 130 experts have come out with an open letter addressed to the Chief Justice of India! The news reports say like this, “The Allahabad High Court based a significant part of its judgment in the Ayodhya case on the evidence provided by the Archaeological Survey of India’s report on its excavations at the site, submitted to the court in 2003. They accuse that the report is still hidden from the public eye, and a virtual gag order placed on archaeologists who acted as observers during the excavation[7]. Now that the judgment has been pronounced, a group of 130 academics, activists and intellectuals have demanded that the ASI report be published. In an open letter[8] to the Chief Justice of India and the Chief Justice of the Allahabad High Court, they urged that the report “be made available for scrutiny in the public domain, especially to scholars, as it is now a part of the public judicial record.” The ASI report, which concluded that a temple had existed at the site, has been criticised by many archaeologists for ignoring evidence such as animal bones, which would not have been found in a temple for Ram, and the existence of glazed pottery and graves at all levels which indicated Muslim residence”[9].

Shereen Ratnagar and D. Mandal were slapped with contempt of court charges by the Allahabad High Court: “In May, archaeologists Shereen Ratnagar and D. Mandal were slapped with contempt of court charges by the Allahabad High Court for sharing their observations in a book, titled “Ayodhya: Archaeology After Excavation”, published by Tulika in 2007. The orders in that case have been reserved”. That means they know the implications of the law. That is why they have been keeping quite since 2003!

The open letter and signatories: “The open letter notes that, “the world at large is equally constrained to silence. Such a judicially ordained zone of uncertainty curbs freedom of expression and fair comment.” Indians have never seen them in other caes where such issues have been involved. Thus, they want to selective!

Signatories: “The letter was signed by well-known Indian academics such as Sumit Sarkar, Uma Chakravarti, K.N. Pannikkar, K. Satchidanandan, Ajay Dandekar and filmmakers such as Anand Patwardhan, as well as less well-known Indian citizens – a software engineer, a textile design consultant, a teacher[10]. Academics from abroad – including those from universities in London, Chicago, Stockholm and Copenhagen – have also signed the letter, as friends of India”. This type of letters have been issued since 1992 and many times, the so-called signatories say that they have simply agreed to include their names in such letters. In some cases, they did / do not know also about the inclusion of their names!

Romila Thapar and others: Statement issued through Sahamat (01-10-2010): Another report goes like this: “Questioning the verdict of the Allahabad High Court on the Ram Janmabhoomi-Babri Masjid title suits, a group of left-leaning intellectuals on Friday said the judgment was “yet another blow to the secular fabric of the country” and the “repute of our judiciary”.  The scholars, including Romila Thapar, K M Shrimali, K N Pannikar, Irfan Habib, Utsa Patnaik and C P Chandrasekhar, said in a statement through the platform of Safdar Hashmi Memorial Trust (SAHMAT) that the verdict had raised “serious concerns” because of the way history, reason and secular values had been treated in it. “The view that the Babri Masjid was built at the site of a Hindu temple, which has been maintained by two of the three judges, takes no account of all the evidence contrary to this fact turned up by the Archaeological Survey of India’s own excavations — the presence of animal bones throughout as well as the use of ‘surkhi’ and lime mortar (all characteristic of Muslim presence) rule out the possibility of a Hindu temple having been there beneath the mosque,” the statement noted.

The verdict on Ayodhya: a historian’s perspective[11] (01-10-2010): Under this caption, the view of romila thapar appeared in “The Hindu”. It goes like this, “It has annulled respect for history and seeks to replace it with religious faith.

“The verdict is a political judgment and reflects a decision which could as well have been taken by the state years ago. Its focus is on the possession of land and the building a new temple to replace the destroyed mosque. The problem was entangled in contemporary politics involving religious identities but also claimed to be based on historical evidence. This latter aspect has been invoked but subsequently set aside in the judgment.

“The court has declared that a particular spot is where a divine or semi-divine person was born and where a new temple is to be built to commemorate the birth. This is in response to an appeal by Hindu faith and belief[12]. Given the absence of evidence in support of the claim, such a verdict is not what one expects from a court of law. Hindus deeply revere Rama as a deity but can this support a legal decision on claims to a birth-place, possession of land and the deliberate destruction of a major historical monument to assist in acquiring the land?

“The verdict claims that there was a temple of the 12th Century AD at the site which was destroyed to build the mosque — hence the legitimacy of building a new temple.

“The excavations of the Archaeological Survey of India (ASI) and its readings have been fully accepted even though these have been strongly disputed by other archaeologists and historians. Since this is a matter of professional expertise on which there was a sharp difference of opinion the categorical acceptance of the one point of view, and that too in a simplistic manner, does little to build confidence in the verdict. One judge stated that he did not delve into the historical aspect since he was not a historian but went to say that history and archaeology were not absolutely essential to decide these suits! Yet what are at issue are the historicity of the claims and the historical structures of the past one millennium.

“A mosque built almost 500 years ago and which was part of our cultural heritage[13] was destroyed wilfully by a mob urged on by a political leadership. There is no mention in the summary of the verdict that this act of wanton destruction, and a crime against our heritage, should be condemned. The new temple will have its sanctum — the presumed birthplace of Rama — in the area of the debris of the mosque. Whereas the destruction of the supposed temple is condemned and becomes the justification for building a new temple, the destruction of the mosque is not, perhaps by placing it conveniently outside the purview of the case.

“Has created a precedent[14]: The verdict has created a precedent in the court of law that land can be claimed by declaring it to be the birthplace of a divine or semi-divine being worshipped by a group that defines itself as a community. There will now be many such janmasthans wherever appropriate property can be found or a required dispute manufactured. Since the deliberate destruction of historical monuments has not been condemned what is to stop people from continuing to destroy others? The legislation of 1993 against changing the status of places of worship has been, as we have seen in recent years, quite ineffective.

What happened in history, happened. It cannot be changed[15]. But we can learn to understand what happened in its fuller context and strive to look at it on the basis of reliable evidence. We cannot change the pas[16]t to justify the politics of the present. The verdict has annulled respect for history and seeks to replace history with religious faith. True reconciliation can only come when there is confidence that the law in this country bases itself not just on faith and belief, but on evidence”.

Earlier stand – Irfan Habib (01-10-2010): “With the three judges pronouncing differing opinions on the historical and archaeological aspects of the case in the Allahabad High Court’s judgement on the disputed land in Ayodhya, many leading historians have been left bemused. “It’s not a logical judgement with so many parts going 2-1. One does not accept the logicality of the judgement,” said Irfan Habib, a noted historian and a former Chairman of the Indian Council of Historical Research who earlier taught at the Aligarh Muslim University. He noted that the verdict seemed to legitimise the events of 1949[17], when an idol was placed inside the mosque, by constant references. On the other hand, by minimising any mentions of the demolition of the Babri Masjid in 1992, the court seemed to be disregarding it, he said. He also expressed surprise that two judges questioned the date of construction of the Babri Masjid, as well as the involvement of emperor Babar or his commander Mir Baqi, since there had been clear inscriptions to this effect before the demolition. “Things that are totally clear historically, the court has tried to muddy,” he said[18].

D. N. Jha: “The historical evidence has not been taken into account,” said D.N. Jha, history professor at the Delhi University. Noting the judgement’s mention of the “faith and belief of Hindus” in reference to the history of the disputed structure, Dr. Jha asked why the court had requested an excavation of the site.“If it is a case of ‘belief,’ then it becomes an issue of theology, not archaeology. Should the judiciary be deciding cases on the basis of theology is a question that needs to be asked,” he said.

Supriya Verma, one of the observers: Professional archaeologists also noted that the judges did not seem to rely heavily on the Archaeological Survey of India’s court-directed excavation of the site in 2003, at least in the summaries of their verdict available on Thursday evening. “Somewhere, there is doubt about the credibility of that report,” said Supriya Verma of the Jawaharlal Nehru University, who acted as an observer during the ASI excavation. She noted that neither Justice Sudhir Agarwal nor Justice Dharam Veer Sharma even referenced the ASI report to support his conclusion on the existence of a temple on the site before the mosque was built. “It is almost as though they themselves were not convinced by the evidence. They are clearly conceding that there was no archaeological evidence of a temple or of its demolition…It is a judgement of theology,” she said.

Jaya Menon, one of the observers: Another observer of the ASI excavation, Jaya Menon of the Aligarh Muslim University, noted that the ASI report itself did not provide any evidence of a demolition, and only asserted the existence of a temple in its conclusion. “So I don’t know on what basis they made their judgements,” she said. The ASI report had been criticised by many archaeologists for ignoring evidence such as animal bones, which would not have been found in a temple for Ram, and the existence of glazed pottery and graves which indicated Muslim residents.

The eminent historians as witnesses of Muslims in the Allahabad case: The eminent historians, historical experts  and leftist manufacturers never bother about their secular credentials.  It is not known as to why these coteries should always support for the Masjid or Muslim cause. Ironically, the following have been the witnesses of the case in question, which is criticised by them:

Sl.No Witness no Name of the witness
1 Witness No. 63 R.S. Sharma
2 Witness No. 64 Suraj Bhan
3 Witness No. 65 D.N. Jha[19]
4 Witness No. 66 Romila Thapar
5 Witness No. 70 Irfan Habib
6 Witness No. 72 B.N. Pandey
7 Witness No. 95 K.M. Shrimali
8 Witness No. 99 Satish Chandra
9 Witness No. 102 Gyanendra Pandey

Then, where is their loci standi in criticising the judgment and Court? As witnesses, definitely, they could have deposed before the judges presenting their “historical facts” as they only know how to interpret! The public perhaps, even today do not know that in secular India, these historians stood witnesses to the Muslims! Why none has appeared for Hindus or temple cause? When the cold-blooded terrorist and heinous killer like Kasab is given legal aid, why none appeared for the non-Muslim and non-mosque group? Where is secularism? Would they come out in the public what they told to the judges in the Court? However, the poor show showed in the court by them raises many questions.

HC judge exposed experts espousing Masjids cause: Waqf Board Line-Up Accused Of Having Ostrich-Like Attitude:  The role played by independent experts, historians and archaeologists who appeared on behalf of the Waqf Board to support its claim has come in for criticism by one Allahabad High Court judge in the Ayodhya verdict. While the special bench of three judges unanimously dismissed objections raised by the experts to the presence of a temple, it was Justice Sudhir Agarwal who put their claims to extended judicial scrutiny. Most of these experts deposed twice. Before the ASI excavations, they said there was no temple beneath the mosque and, after the site had been dug up,they claimed what was unearthed was a mosque or a stupa. During lengthy cross-examination spread over several pages and recorded by Justice Agarwal, the historians and experts were subjected to pointed queries about their expertise, background and basis for their opinions.
To the courts astonishment, some who had written signed articles and issued pamphlets, were withering under scrutiny and the judge said they were displayed an ostrich-like attitude to facts. He also pointed out how the independent witnesses were connected one had done a PhD under the other, another had contributed an article to a book penned by a witness.

The vociverous historians could not give evidences properly as witnesses with all their extertise[20]: Some instances underlined by the judge are[21]:

  • Suvira Jaiswal[22] deposed whatever knowledge I gained with respect to disputed site is based on newspaper reports or what others told (other experts). She said she prepared a report on the Babri dispute on basis of discussions with medieval history expert in my department.

  • Supriya Verma[23], another expert who challenged the ASI excavations, had not read the ground penetration radar survey report that led the court to order an excavation. She did her PhD under another expert Shireen F Ratnagar.

  • Verma and Jaya Menon[24] alleged that pillar bases at the excavated site had been planted but HC found they were not present at the time the actual excavation took place.

  • Archaeologist Shereen F Ratnagar has written the introduction to the book of another expert who deposed, Professor Mandal. She admitted she had no field experience.

Normally, courts do not make adverse comments on the deposition of a witness and suffice it to consider whether it is credible or not, but we find it difficult to resist ourselves in this particular case considering the sensitivity and nature of dispute and also the reckless and irresponsible kind of statements…[25] the judge noted. He said opinions had been offered without making a proper investigation, research or study in the subject. The judge said he was startled and puzzled by contradictory statements.When expert witness Suraj Bhan deposed on the Babri mosque, the weight of his evidence was contradicted by anotherexpert for Muslim parties, Shirin Musavi, who told the court that Bhan is an archaeologist and not an expert on medieval history[26]. Justice Agarwal noted that instead of helping in making a cordial atmosphere it tends to create more complications, conflict and controversy. He pointed out that experts carry weight with public opinion.

When the matter is subjudice, one has to obey law: It is a simple matter that whenever, any issue / case is pending with the Court, as the matter is subjudice, it should not be discussed or the decisions cannot be drawn in favour of anybody. However, these left historians etc., have been always speaking and writing supporting for Muslim cause or against Hindus, as is evident from their own recorded / printed statements / articles always published in the selected in few journals / ndewspapers. Unfortunately, they have even agreed to be witnesses for the Wakf Board in the Allahabad Court as their names are figuring. Ironivcally, they are called as Sunni Wakf Board experts![27]

When religions rely upon belief system, so also secularism historians too belive so ignoring objectivity: Like believers and dis-believers historians too believe and compel others to believe their perspective without any objectivity. As their objectivity differes, their perspective also differ, but try to argue with ideology, as could be understood by others. With belief system, no two ideologists could come together; with objectivity no two historians could accept the same historical event in the same view or pwerspective; here, the media has been projecting only one view. So what about the other view and why the media does not provide opportunity to accommodate their view? Should “audi alteram partem – hear the other side and decide” be applicable only to the Courts according to the principle of natural justice or the historians do not want to follow?

The same pattern as noted in the case of DK, DMK and other rapid atheists and radical experts is noted in the case of these eminent historians or Sunni Wakf Board experts: As it is pointed out in the case of DK[28]-DMK[29] radicals and rabid atheist groups that they do not come to Courts or face courts, though, they used to cry and roar that they are not afraid of Courts and so on. Here, also, suppressing the facts, these historians talk and write one thing in the dailies and cover up their mumbling and bungling in the court. The court recordings of the witnesses have been actually exposing their hollowness of expertise, deceptiveness of historical knowledge and their dubious role as witnesses. That they accuse even without seeing, even without reading or just discussing with others etc, prove their capacity of manoeuvring and manipulation of academics. How they get PhDs etc., only prove such academic degradation and professional pampering without any shame or remorse. It is open secret that the JNU, AMU, DU, IHC, ICHR and others at one side and BMAC, Sunni Wakf Board, AIMPLB at the other side have been playing communalism under the guise of secularism. Just by accusing others they cannot live, survive and continue their careers in this competitive world.

Why the eminent historians and Sunni Wakf Board experts did not respond to the remarks of the Judge? Definitely, the remarks of the Judge have been questioning the integrity of the eminent historians and Sunni Wakf Board experts, who deposed before the court as witnesses! They cannot simply brush aside such exposure, as it casts aspersion on their position. The English reading Indians and Indian students may doubt their veracity, reliability and uprightness, as they read their writings or listen to them. Therefore, they should go to court to clear the mess instead of shooting out letters to the Chief Justice just like politicians.

Indians and Indian youth should note as to whether these Sunni Board experts should teach history. Very often, it is said, claimed and propagated that India is / has been secular. Yes, how then the eminent historians professional archaeologists acted as Sunni Wakf Board experts and deposed as witnesses to the Muslims? Why these retired historians, senile professors and their working agents always make clamor about history, historicity and historiography in India, as if they are the sole selling agents of such stuff? Nowadays, the fact is that a few have been takers for history and most of the universities have dispensed with history subject. Definitely, the so-called historians have lost their importance and thus they tried to struggle for survival with the political and communal support. Now, the documents are available to all and the facts are known to everybody who access them through internet or otherwise. Common people may not know or understand the deceptive talkings and writings of the eminent historians or Sunni Wakf Board experts, but slowly they come to know. They easily understand that who want to settle the dispute and who want to continue the dispute for their stakes. Definitely, Muslims and Hindus want to settle the issue once for all, but these history gamblers and politicians want to continue. Therefore, the will of people prevail.

Vedaprakash

16-10-2010


 

[2] Romila Thapar, “Where fusion cannot work – faith and history” (the Hindu, dated September 28, 2007).

…………………., Historical Memory without History, in Economic and Political weekly, VOL 42 No. 39 September 29 – October 05, 2007, pp.3903-3905.

K. N. Panikkar, Myth, history and politics, Frontline, October 5, 2007, pp.21-24.

Suraj Bhan, “Government should have stood by ASI”, Ibid, pp.19-20.

[4] During the 2007-IHC session, Suvira Jaiswal was making such satatements. Then, in Delhi also they tried take up the matter. Now, in February 2011 at Malda, they may raise the issue. However, the Indians have to weait and see.

[5] In “the Hindu”, as usual, the news appeared with her photo and all, but after that everbody would have forgot about it! However, their warrior-like talk, veiled threatening and tactics of suppression of facts cannot be acquired by others.

[6] The Hindu, ASI report should be made public, says appeal to Chief Justice, Published: October 14, 2010 01:54 IST | Updated: October 14, 2010 02:03 IST; http://www.hindu.com/2010/10/14/stories/2010101464751800.htm

[7] How this has been a blatant lie has been exposed by the judge and that is why these guys have now tried to save their image by writing such letters. Of course, the media gives due publicity to such hypes and gimmicks.

[8] However, their mumbling, jumbling and bungling deposes before the Court have been kept as closed secret!

[9] Thus the eminent historians look for a non-vegetarian kitchen of Muslims there instrad of a temple. The same experts declared that the 16” inscription was planted by the Karsevaks in 1992.

[10] When Bharatiya Itihasa Sankalana Samiti works on the same lines, the same eminent historians make fun of having such diversified experts, but now they themselves have such signatories, just to project their strength.

[11] The Hindu, Published: October 2, 2010 00:41 IST | Updated: October 2, 2010.

[12] There is nothing new in Romila’s argument, as she repeats the same matter again and again. The unfortunate thing is that she like her friends always want others should accept their views!

[13] How they contradict in their views legally can be noted in such statements. When convenience comes, they forget law, when law is against them, they start talking generalization or raise the bogey of “Hindutva”!

[14] Law precedence is created in the Court. Yes, definitely, the judges are the persons to create and others have to accept. Of course, the appealable legal remedy is there.

[15] But whatever happened also cannot be forgotten. When the same historians want to whitewash the temple destruction of the Muslims and accept only the Muslim contribution, such type of exclusivist logic is not explained. Why the students should not know the facts? In law it is said audi alteram partem – hear the other side and decide. How then historians want to decide without knowing the other side?

[16] Why then the interpretation of the past is always different for different historians? Nowadays, historians do not want objectivity also. How then they woerry about accuracy, when they themselves are not worried about it?

[17] Acts and Rules are within the time frame work. All know that Places of Worship Act is there and it e3xempts only this place and not others. Why then they talk about pre-1947 and after 1947, when law its4elf  cannot do so?

[18]The Hindu, Historical evidence ignored, say historians, dated October 1, 2010, http://www.thehindu.com/news/national/article805087.ece

[23] It is interesting to note that the ASI report talks about a shrine followed by a temple with different structural phases, it also talks of “animal bones recovered from various levels of different periods”. If any shrine and a temple existed how can anyone account for the animal bones, Supriya Verma asks? She also maintains that stones and decorated bricks could have been used in any building, not necessarily only in a temple. Also, the carved architectural members have come from the debris and not from the stratified context.

[24] She got appointment in the AMU after she started supporting the cause of mosque and appeared as Sunni Wakf Board expert!

[25] The historians who deposed as witnesses and as well as others should carefully read this and understand their postion. They cannot pretend as if nothing happened or pose as great authorities and roam here and there in historical forums and conferences. Now Indians have also understood their double-games, double-speak and double-standards.

[26] Nowadays, just like medical experts or specialized doctors, these historians ad archaeologists trading charges like this – so-and-so is an expert in that field and he alone can know the truth and others cannot know the truth. Such type of exclusive mind-set exposes their arrogance and weakness and not the real expertise.

[27]Asghar ali Engineer, Archaeological Excavations and Temple, September 1-15, 2003,  http://www.csss-isla.com/arch%20150.htm

[28] Vedaprakash, Old Judgments and  New thoughts in the present context: S. Veerabadran Chettiar vs E. V. Ramaswami Naicker  others., http://vedaprakash.indiainteracts.in/2008/08/09/old-judgments-and-new-thoughts-in-the-present-context-s-veerabadran-chettiar-vs-e-v-ramaswami-naicker-others/

தமிழ்நாடு தௌஹீத் ஜமாத் மற்றும் உள்ளூர் ஜமாத்துகளுக்குள் இருந்த சண்டையில் இரண்டு பேர் சுட்டுக் கொலை, நான்கு பேர் காயம்!

செப்ரெம்பர் 7, 2010

தமிழ்நாடு தௌஹீத் ஜமாத் மற்றும் உள்ளூர் ஜமாத்துகளுக்குள் இருந்த சண்டையில் இரண்டு பேர் சுட்டுக் கொலை, நான்கு பேர் காயம்!

ரம்ஜான் தாராவீஹ் இரவு தொழுகை நடத்த சண்டை[1]: இது நடப்பது, இந்தியாவில், அதுவும் தமிழகத்தில்! திருவாரூர் மசூதியில் தொழுகை நடத்துவது தொடர்பாக இரு பிரிவினரிடையே ஏற்பட்ட பயங்கர மோதலில் 2 பேர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டனர். இதனால் திருவாரூர் மாவட்டம் தி்ருவிடைச்சேரியில் பெரும் பரபரப்பும், பதட்டமும் நிலவுகிறது. குடவாசல் அருகே உள்ள திருவிடைச்சேரியில் ஜமீத் முகைதீன் பள்ளிவாசல் உள்ளது. இந்த பள்ளிவாசலில் இமாமாக இருந்தவர் முகமது இஸ்மாயில் (55). இந்த பள்ளிவாசலில் தொழுகை நடத்துவது தொடர்பாக இரு பிரிவினர் இடையே மோதல் இருந்து வந்தது[2].

Clash over Ramzan Taraweeh night prayers 2010

Clash over Ramzan Taraweeh night prayers 2010

தமிழ்நாடு தௌஹீத் ஜமாத் மற்றும் உள்ளூர் ஜமாத்துகளுக்குள் போட்டி-சண்டை[3]: அங்குள்ள 10 குடும்பங்களில், ஒன்று மட்டும்தான் தமிழ்நாடு தௌஹீத் ஜமாத் Tamil Nadu Touheed Jamat (TNTJ) என்ற நிறுவனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். இவர்களை அங்கிருக்கும் மசூதியில் தொழுகைக்கு அனுமதிக்கப்படவில்லை. இதனால், இவர்கள் தமிழ்நாடு தௌஹீத் ஜமாத்தை சேர்ந்த ஆட்களை வெளியில் இருந்து அழைத்து வந்தார்கள். இதனால், உள்ளூர் ஜாமாத் ஆட்கள், வெளியிலிருந்து வந்த ஆட்களை எதிர்த்தனர்.

தொழுகை செய்வது பற்றிய பிரச்சினை – ஒரு வாதம்: திருவிடைச்சேரியை சேர்ந்த குத்புதீன் என்பவர் வீட்டில் ஒரு பிரிவினர் தொழுகை நடத்துவது வழக்கம். குத்புதீன் வீட்டுக்கு எதிர் வீட்டில் வசிக்கும் இன்னொரு பிரிவை சேர்ந்த இதயதுல்லா இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தார். இங்கு தொழுகை நடத்துவதால் தனக்கு இடையூறாக இருப்பதாக அவர் கூறியதால் குத்புதீனுக்கும் இதயதுல்லாவுக்கும் இடையே மோதல் ஏற்பட்டு முன்விரோதம் உருவானது. இதனால் அந்த பகுதியில் பதட்டமான சூழ்நிலை நீடித்து வந்தது

தொழுகை செய்வது பற்றிய பிரச்சினை – மறு வாதம்[4]: திருவிடைச்சேரி கிராமத்தில் உள்ள சில முஸ்லீம்கள் அங்குள்ள ஜமீத் முகைதீன் பள்ளிவாசலுக்குச் செல்லாமல் ரோஸ் பாப்பா (Rose Papa) என்ற தனியார் ஒருவரது இல்லத்தில் தொழுகை நடத்தி வந்தனர்[5]. இது சமூகக் கட்டுப்பாட்டு விதிகளுக்கு முரணானது என்று கூறி தனியார் இல்லத் தொழுகையை நிறுத்துமாறு கிராமத்து ஜமாத்தினர் கேட்டுக்கொண்டனர் மேலும் அது குறித்து பேச்சுவார்த்தை நடத்தவருமாறு புறக்கணிப்புக் குழுவிற்கு அழைப்பு அனுப்பப்பட்டது. குத்புதீனின் உறவினர் ஹாஜி முகமது (40). இவர் தஞ்சை மாவட்டம் திருவிடைமருதூர் அருகே உள்ள குறிச்சிமலையில் வசித்து வருகிறார். தன்னிடம் இதயதுல்லா மற்றும் அவரது தரப்பினர் தகராறு செய்வது தொடர்பாக ஹாஜி முகமதுவிடம் குத்புதீன் கூறினார். இதனால் ஹாஜி முகமது மற்றும் அவரது தரப்பினர் 15 பேர் நேற்று இரவு 3 கார்களில் திருவிடைச்சேரி சென்றனர்[6].

வாதம் முற்றி துப்பாக்கியால் சுடல்: பள்ளிவாசலில் இருந்த இமாம் முகமது இஸ்மாயிலிடம் ஹாஜி முகமது மற்றும் அவரது ஆதரவாளர்கள் வாக்குவாதத்தில் ஈடுபட்டனர். இமாமின் ஆதரவாளர்கள் அவருக்கு ஆதரவாக பேசினர். சற்று நேரத்தில் இரு தரப்பினருக்கும் இடையே பெரும் கை கலப்பு ஏற்பட்டு மோதலாக மாறியது. அப்போது சற்றும் எதிர்பாராத வகையில், ஹாஜி முகம்மது தன்னிடம் இருந்த கைத் துப்பாக்கியை எடுத்து சரமாரியாக சுடவே, குண்டு பாய்ந்து இமாம் இஸ்மாயில் மற்றும் அஜீத் முகமமது என்ற 60 வயது முதியவர் ஆகியோர் சம்பவ இடத்திலேயே பரிதாபமாக உயிரிழந்தனர்.

கொலை-செய்யப்பட்ட-இருவர்-2010

கொலை-செய்யப்பட்ட-இருவர்-2010

காஃபிர்கள் அங்கு வந்தது காயமடைந்தது எப்படி? சம்பவத்தின்போது அங்கிருந்த காஜா மைதீன் (41), பால்ராஜ் (55), ராமதாஸ் (45), சந்தியாகு (26) ஆகிய 4 பேர் படுகாயம் அடைந்தனர். துப்பாக்கிச் சூட்டால் பெரும் பதட்டமாகி அங்கு நின்றிருந்தவர்கள் சிதறி ஓடினர். இதைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு ஹாஜி முகம்மது மற்றும் அவரது தரப்பு ஆட்கள் அங்கிருந்து ஓடி விட்டனர். எஸ்.பி.மூர்த்தி தலைமையில் போலீஸார் திரண்டு வந்தனர். உயிரிழந்த இருவரின் உடல்களும் மீட்கப்பட்டன. காயமடைந்தவர்கள் திருவாரூர் அரசு மருத்துவமனைக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டனர்.

முகம்மதுவின் தம்பி ரபீக் பிடிபட்டார்: துப்பாக்கியால் சுட்டு இரண்டு பேரைக் கொன்று விட்டுத் தலைமறைவான முகம்மதுவை தேடி போலீஸார் அவரது வீட்டுக்குச் சென்றனர். ஆனால் அவர் வீட்டில் இல்லை. வீட்டை சோதனையிட்ட போலீஸார் அங்கிருந்த லைசென்ஸ் இல்லாத 2 கைத் துப்பாக்கிகளை பறிமுதல் செய்தனர்.மேலும் முகம்மதுவின் தம்பி ரபீக்கைப் பிடித்து விசாரணை நடத்தினர். சம்பவம் நடந்த திருவிடைச்சேரியில் பெரும் பதட்டம் நிலவுவதால் மத்திய மண்டல ஐஜி கரன் சின்ஹா அங்கு முகாமிட்டுள்ளார்.இது போக தஞ்சை, நாகை, திருவாரூர் எஸ்.பிக்களும் முகாமிட்டுள்ளனர்.


[1] “The clash was over offering Ramzan Taraweeh night prayers” என்று தி ஹிந்து சொல்கிறது. http://www.thehindu.com/news/cities/Chennai/article617879.ece

[2] தட் ஈஸ் தமிள், தொழுகை நடத்துவது தொடர்பாக மோதல்-2 பேர் சுட்டுக் கொலை, திங்கள்கிழமை, செப்டம்பர் 6, 2010

http://thatstamil.oneindia.in/news/2010/09/06/2-shot-dead-thiruvidaichery-group-clash.html

[3] http://www.indianexpress.com/news/Two-killed–four-hurt-in-group-clash/678070

[4] http://www.bbc.co.uk/tamil/news/story/2010/09/100906_mosqueviolence.shtml

[5] http://www.thehindu.com/news/cities/Chennai/article617879.ece

[6] http://www.thehindu.com/news/cities/Chennai/article617879.ece